همه هفته بعد که شد تعطیلی که... اخه قربون اون ریشهای نتراشیده تون٬ شاید یکی کار واجبی با مملکت داشته باشه... 
دیدیم اگه بیایم پنج شنبه و جمعه رو درگیر مراسم عروسی هستیم٬ شنبه و یکشنبه هم که تعطیله٬ دو شنبه هم که قربونش برم شبه تعطیله! دیگه ما کی به کارامون برسیم اون وقت؟! 
اینه که موکولش کردیم به یه وقت دیگه که البته قطعا قبل از اسفند ماه خواهد بود.
دیگه جونم براتون بگه که دیروز ناهارمون رو خورده بودیم و همینجور خوش و خرم نشسته بودیم تو شرکت واسه خودمون که یهو منشی زنگ زد گفت ای عسل٬ چه نشسته ای که از دفتر مرکزی زنگ زدن گفتن همه میتونن ساعت ۳ برن خونه هاشون!! دبیا...
گفتم واسه چی؟ میگه نمیدونم ٬ مثله اینکه یه مناسبتیه برای مسلمونها... گفتم بیا... تو اگه کف این دست مویی دیدی٬
منه مسلمون هم تو این تقویم مناسبتی دیدم!
خلاصه دیدیم کم کم همه دارن میرن و ما هم رفتیم خونه. نشون به اون نشون که تا بدین لحظه هم همه تحقیقات بنده بی نتیجه مونده و بالاخره هیشکی نفهمید مناسبت دیروز چی بود؟! اصلا این چه مناسبت نامناسبیه که از ساعت ۳ به بعد مناسب میشه تازه؟!
امروز هم که دیدم برنامه ایران کنسل شد٬ پا شدم رفتم یه صفایی به ابروانم دادم. رنگش رو هم یه دو درجه روشنتر کردم. همسری که میگه خوب شده
باید برم موهامو هم از این وضعیت رنگی فجیع دربیارم.
بیصبرانه منتظرم پاداشها رو بدن.... ای خدااااااا یعنی میدن؟! 
خداییش اگه ندن خیلی ضد حال میشه. ولی با این وضع خراب بازار بعید هم نیست.. یه موقع دیدی ندادن.
میخواستم اگه دادن مثله پارسال برم یه سرویس طلا بگیرم! عشق طلام دیگه چه کنم.... ولی امسال چون میخوایم خونه بخریم٬ بنده در نقش یک همسر فداکار از خیر سرویس میگذرم!
عوضش اگه پاداش بدن میرم یه تریتمنت حسابییییییییییییییی ماساژ و فشیال و اینا یه جای حسابی میگیرم و خلاصه یه حالی به احوالاتم میدم.
پس فردا بازم تعطلیه!
روز ملی اماراته. سی و هشتمین سالگرد اتحاد و استقلالشونه.
بعدش هم که یه پنجشنبه میام و دوباره جمعه و شنبه..... یه عالمه برنامه دارم...
بچه ها... یه سوالی میخوام ازتون بپرسم٬ خواهشا برداشت بد نکنید. صادق باشید و خودتونو قشنگگگگگگگگ در موقعیتی که الان میگم تصور کنین و جواب بدین. البته اگه بعد از تصور نزدین زیر گریه!
جوابی رو که واقعا در مورد شما صدق میکنه بدین.
اگه شما دوستی داشته باشین که مجبور باشین مرتب باهاش رفت و امد داشته باشین٬ بعد اون دوستتون یا فامیل یا همکار یا همسایه یا هرکی.... فرق نمیکنه٬ لباس و کیف و کفشی که هر دفعه باهاش ظاهر میشه کم کمش ۴ میلیون قیمتش باشه!!!!!! ا و شایدم بیشتر!!!!!! کلیییییییی هم ادعاش بشه و رفتارش خیلی سنگین رنگین باشه٬ از اونایی که به ادم احساس خرفتی دست میده.....بعد شما هم مثلا خودتونو هلاک کنین یه ست نهایتا" ۸۰۰-۹۰۰ هزار تومنی درست کنین و کلی احساس خوش تیپی بکنین٬ بعدش دوستتون رو ببینین دوباره کرک و پرتون بریزه!
٬ اونوقت در برخورد با اون ادم چه احساسی بهتون دست میده؟
هیچ احساسی دست نمیده مثل اقای خ
حسودی میکنین؟... سعی میکنین رابطه تون رو باهاش کم کنین؟... پدر خودتون را درمیارن که دفعه دیگه شما بهتر باشین؟... اعتماد به نفستون کم میشه؟
... اعتماد به نفستون زیاد میشه؟... اصلا به روی خودتون نمیارین؟... واقعا براتون مهم نخواهد بود؟.....همش فکرتون درگیر ملاقات بعدی خواهد بود؟... حقیقت رو خواهید پذیرفت؟.... ازش تقلید میکنین؟... لباتونو مثله بچه ها ورمیچینین و با دیدگانی پر از اشک به همسرتون خیره میشید.... بالاخره چیکار میکنین؟
لطفا قپی نیاید که واسمون مهم نیست و اینا.. چرا که بنده جنس زنانه رو به نحو احسنت میشناسم.
لطفا فکر هم نکنید این مشکل منه ها. ابدا!! من اگه باشم که همونجا قتل نفسک میکنم و کارم به نظرسنجی در وبلاگ نمیرسه!!
خب دیگه دوستان...
من برم به بقیه کارام برسم.
فعلا روز خوش.
زحمت کشید و منو به عروسی نیمه عربی یکی از فامیلاشون دعوت کرد. اینکه میگم نیمه عربی واسه اینکه خانواده عروس که فامیلهای نوشین جون بودن خب ایرانی الاصل بودن٬ ولی داماد عرب بود.البته یه بار قبلا هم منو دعوت کرده بود ولی من خجالت دروکردم
و نرفتم. ولی اینبار بیخیال این حرفا شدم و گفتم برم هم نوشین جونمو ببینم و هم عروسی عربی رو.
خلاصه هم فال بود و هم تماشا.
بسیار خوش لباس نیز هم.
دو تا وروجک ها هم کپی خودش. ولی تا اخر رضایت ندادن یه کلمه با من حرف بزنن یا بذارن ازشون عکس بگیرم! این عکسو هم از وروجک بزرگه به زور و زحمت گرفتم.( لباس سفیده)
) خدایشش هم دوماد وحده بود و بسی خوش تیپ! آها تازه قبل از اینکه دوماد و هیئت همراهش بیان! اومدن رو سر عروس یه پارچه آبی کشیدن و کل سر و صورت عروس رو پوشوندن!! فقط لباس دیده میشد ازش!! وقتی هم دوماد اومدن ایستادن با همون حالت یه عالمه عکس گرفتن!! 
بعدش هم فامیلهای عروس و دوماد یکمی شاباش ریختن رو سرشون و بچه ها دویدن همه رو جمع کردن.
بیدار شدیم چای خوردیم و رفتیم یه پارکی که نزدیک خونمونه و ما جدیدا کشفش کردیم.خیلی جای سرسبز و دنجیه.
ایکبیری ها طرفدار همسری شده بودند!
و اومدیم خونه.
طفلی همسری تندی چشماشو باز کرد و گفت چی شده؟! گفتم پاشو بریم پارک پیاده روی!!!!!!!!!!
از الان هم همه به ماشینهاشون پرچم زدن و رفتن به استقبال روز ملی!
اونقدر که همه از دستش عاصی اند. فک کن روزی سه بار هم بهش زنگ بزنی٬ یا گوشی رو برنمیداره! وقتی هم برداشت میگه من وقت ندارم و بلافاصله قطع میکنه!!
دوست دارم اگه ایران نتونستیم بیایم و جور نشد حداقل این کنسرته از دستمون نپره! 
البته عدد ۷ که عدد شانسه منه!
و دماغ ما چیییییییییی؟ بازم افرین به هوش و ذکاوتتون
اگه منم همه پولامو بیارم بذارم واسه این کار٬ اونوقت فردا بیکار شدیم و مجبور شدیم برگردیم ایران٬ که هیچییییییییی.. علی میمونه و حوضش! به عبارتی عسل میمونه و همسرش با دو تا خونه فسقلی و بدون حتی یک فلوس برای خرید دوچرخه ای چیزی...
قیمت ارز هم که قربونش برم از زمانی که بابا بزرگ خدا بیامرزم بچه بود٬ ثابت مونده تاااااااااا الان
الان که دو سال و نیمه تو این شرکتیم فقط یه بار تیکت گرفتیم! بهشون هم که گفتیم گفتن پرونده سال اول دیگه بسته شده و نمیشه کاری کرد!!! البته منم کوتاه نیومدم و امروز دوباره همسری رو فرستادم سرشون!! 
چون از همون اول کتاب شروع میکنه به بد وبیراه گفتن به خودش و تااااااااااااااااا اخرش که دیگه خودشو کامل میشوره میذاره کنار!
دیدم اون ۱۰۰۰ درهمه تو جیب مبارکم بمونه بیشتر برای روحیه ام مفیده!
چقدر بزرگ شده بود.....خیلیییییییییییی ناز و خواستنی شده بود. اصلا دیگه سبزه نبود. چشمای خیلیییییییی خوشگلی داشت و بیشتر شبیه باباش بود. میدوید اینور اونور و بازی میکرد..
وقتی میخندید دندونهای کوشولوش که از هم فاصله داشتن پیدا بود... خیلیییییی ملوس بود. محو بچه هه شده بودم.
ادم احساس میکنه که واقعا پدره! 
به هر حال اینم به عنوان یه گزینه برامون مطرحه 
ولی خب بارها من این حرفا رو زدم و اخر سر٬ این من بودم که راه افتادم عین یک زن مطیع دنبال همسری
بیشتر هم به شغلم و اینده و موقعیتمون و هزاااااااااااااار تا چیز دیگه فکر میکنم...
واسه خاطر درسی که خوندم... واسه خاطر عمری که من و همسری هدر دادیم واسه درس خوندن...
میدونین نمیدونم دور و بریهای شما هم اینجوری هستن یا نه. ولی من تو دور و بریهای خودمون میبینم هر کی درس خونده٬ عقب مونده!
که کم مونده بود من زهره ترک بشم!
بودنش بهم ارامش میده...